Zespół naukowców z Uniwersytetu w Kansas określił bardzo dokładnie grupę sześciu cząsteczek, które psują nikczemne plany cząsteczki HuR – łączącej się z RNA i promującej progresję nowotworową. Wyniki tych przełomowych badań opisane zostały w ACS Chemical Biology.


    To pierwsze opisane białka, które hamują cząsteczkę HuR, poprzez przerwanie połączenia HuR-mRNA. mRNA zostaje uwolnione, a działanie HuR zatrzymane – tym samym zahamowana zostaje progresja nowotworowa. Wyniki tych badań mogą okazać się kluczowe w leczeniu wielu pacjentów z rakiem. Cząsteczka HuR bowiem jest identyfikowana w wysokich stężeniach w wielu typach nowotworów, w tym: w raku jelit, prostaty, piersi, mózgu, jajników i płuc.

     HuR ściśle wiąże się z RNA i zabiera powierzchnię zwaną ARE na linii RNA. Mała cząsteczka, którą odkryli naukowcy – współzawodniczy z HuR o miejsce ARE. Białko HuR reguluje liczne geny kodujące białka związane z kancerogenezą przez współdziałanie z mRNA zależnie od umiejscowienia w komórce. Białko HuR umiejscowione w cytoplaźmie, poprzez połączenia z innymi cząsteczkami mocuje się silniej do rybosomu, co powoduje odporność na chemioterapię. Umiejscowione w jądrze komórkowym nie powoduje lekooporności.

    Odkrycie inhibitorów HuR może więc mieć kluczowe znaczenie w leczeniu nie jednego, a wielu typów raka. Cząsteczka HuR jest zaangażowana w wiele ścieżek sygnalizacyjnych w komórkach macierzystych, co sugeruje, że cząsteczki hamujące HuR mogą hamować macierzyste komórki nowotworowe, czyli komórki będące w stadium pośrednim między komórkami zdrowymi, a złośliwymi. Badania nad cząsteczkami HuR trwały wiele lat, ale do tej pory nie udało się jeszcze odkryć ich inhibitorów.

    Naukowcy przebadali ponad 6000 związków, które testowano za pomocą metody zwanej "High Throughput Screening" w poszukiwaniu molekuły, która przerywa wiązanie HuR i RNA w komórkach zdrowego człowieka.

    Naukowcy potwierdzili potencjał tych cząsteczek przy użyciu różnych technik – te 6 związków działa w podobny sposób, dlatego też mogą stanowić punkt startowy do opracowania nowych terapii nowotworowych, celujących w białko onkogenne HuR.

Źródło:
  1. Marczak A., Rogalska A., „Rola TUBB3 w odpowiedzi komórek nowotworowych na epotilony i taksany”, Postępy Hig Med Dośw., 2015; 69, 156-164